5 หนังไทยคุณภาพ ที่ไม่ค่อยถูกพูดถึง แต่ควรค่าแก่การดูสักครั้ง

ไม่ใช่หนังทุกเรื่องที่ถูกสร้างมาเพื่อให้เรารู้สึกดีหลังดูจบ เพราะบางเรื่องกลับทำตรงกันข้าม ด้วยการค่อยๆ พาเราไหลลงไปสำรวจด้านมืดของจิตใจมนุษย์ ความเปราะบางที่ถูกซ่อนไว้ ความคิดที่บิดเบี้ยว และแรงกดทับจากสังคมที่มองไม่เห็น

หนังไทยเองก็มีงานลักษณะนี้อยู่ไม่น้อย เพียงแต่ไม่ได้ถูกพูดถึงในวงกว้างเท่าที่ควร อาจเพราะมันไม่ได้อิงกระแส หรือไม่ได้บันเทิงใจอย่างที่คนดูคุ้นเคย แต่กลับเลือกทิ้งคำถามบางอย่างเอาไว้แทน พร้อมกับความรู้สึกหน่วงที่ยังคงค้างอยู่ แม้หนังจะจบลงไปแล้วก็ตาม และนี่คือ 5 หนังไทย หนังดีที่เลือกสะท้อนภาพความจริงของมนุษย์ ความเสื่อมของสังคม และบางครั้งก็โหดร้ายเกินกว่าจะรับได้

1. ไอ้ฟัก

“ผัวกู!!!” คำพูดสั้นๆ จากผู้หญิงที่ชาวบ้านเรียกว่า “คนบ้า” ซึ่งพ่อของฟักเอามาทำเมีย กลับกลายเป็นคำพิพากษาที่ทำลายชีวิตของผู้ชายคนหนึ่งไปตลอดกาล ... หนังไทยเรื่อง “ไอ้ฟัก” ดัดแปลงจากนวนิยายรางวัลซีไรต์ “คำพิพากษา” ของ ชาติ กอบจิตติ เล่าเรื่องของชายหนุ่มที่บวชเป็นพระมาตลอดชีวิต ก่อนจะตัดสินใจสึกออกมาเพื่อดูแลพ่อที่กำลังป่วย โดยไม่รู้เลยว่าการกลับเข้าสู่โลกของฆราวาสในครั้งนั้น จะค่อยๆ ทำลายทุกความดีที่เขาเคยยึดถือไปจนหมดสิ้น

ในช่วงที่หนังเข้าฉาย หลายคนมองว่านี่คือหนังแนววาบหวิว เพราะนำแสดงโดย ตั๊ก บงกช ซึ่งมีผลงานและภาพลักษณ์ที่ค่อนข้างเซ็กซี่มากในยุคนั้น ทว่าอย่าตัดสินหนังสือจากหน้าปก เพราะ “ไอ้ฟัก” คือหนังไทยระดับขึ้นหิ้งที่ชีวิตนี้ควรต้องดูสักครั้ง เพียงแต่ต้องเตรียมรับความสะเทือนใจเอาไว้ให้ดี

2. นาคปรก

เมื่อคนที่เพิ่งปล้นเงินมา เลือกหนีคดีด้วยการโกนหัวห่มผ้าเหลือง … จากอาชญากร กลายเป็น “พระ” ในสายตาคนอื่นภายในไม่กี่ชั่วโมง ... หนังไทยเรื่อง “นาคปรก” เล่าเรื่องของกลุ่มโจรที่ก่อเหตุปล้น ก่อนจะหลบหนีเข้ามาซ่อนตัวในวัด และปลอมตัวเป็นพระเพื่อเอาตัวรอด ท่ามกลางผู้คนที่พร้อมจะเชื่อในภาพของความดีโดยไม่ตั้งคำถาม พวกเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในบทบาทที่ไม่ใช่ของตัวเอง พร้อมกับความลับที่ค่อยๆ กดดันมากขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้ไม่ใช่แค่หนังอาชญากรรมธรรมดา คือการที่มันค่อยๆ เปิดให้เห็นว่า “ความดี” กับ “ความเลว” ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่เราคิดเสมอไป คนที่ดูผิดตั้งแต่แรก อาจยังมีบางอย่างในใจให้ยึดไว้ได้บ้าง ในขณะที่บางคนที่อยู่ในที่ที่ควรจะบริสุทธิ์ที่สุด กลับไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น และนั่นคือสิ่งที่ “นาคปรก” ทิ้งไว้ ... ไม่ใช่แค่คำถามว่าใครผิดใครถูก แต่คือคำถามที่น่ากลัวกว่านั้นว่า เราเชื่อในความดีของใคร…ได้แค่ไหน?

3. มนต์รักทรานซิสเตอร์

ความฝันของคนธรรมดา อาจไม่ได้พังลงในวันเดียว แต่มันค่อยๆ เลือนหายไปทีละนิด จนวันหนึ่งก็ไม่เหลืออะไรให้ยึดไว้ … “มนต์รักทรานซิสเตอร์” เล่าเรื่องของ “แผน” ชายหนุ่มต่างจังหวัดที่หลงใหลในเสียงเพลง และเชื่อว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้เป็นนักร้อง เขาตัดสินใจออกจากบ้าน ทิ้งคนรักไว้ข้างหลัง เพื่อไล่ตามความฝันในเมืองใหญ่ โดยไม่รู้เลยว่าทางที่เลือกนั้นจะพาเขาไปเจอกับอะไรบ้าง

หนังไทยเรื่องนี้จะเรียกว่าหลอกคนดูก็ไม่ผิด จากโปสเตอร์ โทนสี และดนตรีที่ดูสนุกสนาน อาจทำให้หลายคนคิดว่าเป็นหนังตลกเบาสมอง แต่แท้จริงแล้วมันคือหนังสะท้อนสังคมที่ค่อยๆ พาเราตามตัวละครดิ่งลงไปทีละนิด เห็นการหลุดออกจากเส้นทางอย่างช้าๆ จากโอกาสเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะเป็นไปได้ กลายเป็นชีวิตที่ต้องดิ้นรน งานที่ไม่ใช่ สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย และความผิดพลาดที่สะสมขึ้นเรื่อยๆ จนความฝันที่เคยชัดเจนค่อยๆ เลือนหายไป

4. เสียดาย

หนังเก่าที่พูดถึงยาเสพติดแบบไม่อ้อม ไม่โรแมนติไซส์ และไม่ให้พื้นที่กับคำว่า “แค่ลอง” ... “เสียดาย” หนังไทยปี 2537 เล่าเรื่องของกลุ่มเด็กผู้หญิงที่ค่อยๆ ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับโลกของยาเสพติด การค้าประเวณี และการเอาตัวรอดในสังคม ที่แทบไม่เปิดโอกาสให้พวกเธอเลือกชีวิตของตัวเองได้เลย

แม้เวลาจะผ่านมานานกว่า 30 ปี แต่เนื้อหาของหนังยังคงร่วมสมัย และถูกนำกลับมาสร้างใหม่ในรูปแบบซีรีส์ชื่อเรื่องว่า “เสียดาย” เช่นกัน ซึ่งยิ่งตอกย้ำว่าสิ่งที่หนังพูดถึงไม่ได้เป็นเพียงปัญหาในอดีต แต่ยังคงเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสังคม ผ่านการเติบโตของวัยรุ่นกลุ่มนี้ สะท้อนให้เห็นว่าสภาพแวดล้อม โอกาสที่ไม่เท่ากัน ไปจนถึงการตัดสินใจ ล้วนพาไปสู่จุดที่ไม่มีทางย้อนกลับได้อีก

5. เคาท์ดาว

คืนเคานต์ดาวน์ที่ควรจะเป็นแค่ปาร์ตี้ธรรมดา กลับกลายเป็นคืนที่ทุกอย่างเริ่มพังลงทีละนิด … และไม่มีใครหยุดมันได้ทัน … “เคาท์ดาวน์” หนังไทยที่เล่าเรื่องของกลุ่มเพื่อนคนไทยในต่างประเทศที่นัดกันมาฉลองปีใหม่ ก่อนจะไปพัวพันกับชายแปลกหน้าที่เข้ามาเปลี่ยนบรรยากาศของคืนทั้งคืน จากความสนุก ค่อยๆ กลายเป็นความกดดัน ความระแวง และสถานการณ์ที่เริ่มควบคุมไม่ได้

หนังค่อยๆ บีบพื้นที่ให้แคบลง ทั้งในแง่สถานที่และสภาพจิตใจของตัวละคร จากห้องที่เคยปลอดภัย กลายเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความกลัว และการตัดสินใจผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ก็กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีทางย้อนกลับ “เคาท์ดาวน์” ไม่ได้พาเรากลัวด้วยผีหรือสิ่งลี้ลับ แต่ทำให้เรารู้สึกอึดอัดจาก “คน” ด้วยกันเองและยิ่งดูไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งชัดว่าบางครั้งสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่สถานการณ์ แต่คือคนที่เราคิดว่าไว้ใจได้ตั้งแต่แรก

ภาพ : Image courtesy of the film

TAGS : Movie