รวมหนังเศร้า 5 เรื่องที่ชีวิตนี้ดูครั้งเดียวก็เกินพอ!

คิดเหมือนกันไหมว่าหนังบางเรื่องดูครั้งเดียวก็เกินพอ เพราะต่อให้เป็นหนังที่ดีแค่ไหน แต่ความเศร้าที่ทิ้งเอาไว้บางครั้งก็หนักเกินกว่าจะกลับไปดูซ้ำได้อีกครั้ง วันนี้โว้กลิสต์รวม 5 หนังเศร้าที่ขึ้นชื่อว่าน้ำตาท่วมจอและเผลอๆ จะได้เศร้าไปเป็นวันๆ ตั้งแต่เรื่องราวของสงคราม การสูญเสีย ไปจนถึงความรักและการต่อสู้ของคนธรรมดาๆ ที่พยายามมีชีวิตต่อไป ใครกำลังมองหาหนังเศร้าปนขมอีกหนึ่งรสชาติเอาไว้ดูสักเรื่อง ลองเลือกจากลิสต์นี้ได้เลย

I Am Sam

เรื่องแรกคือหนังดราม่าที่ชวนให้ตั้งคำถามกับความหมายของการเป็นพ่อ “I Am Sam” เล่าเรื่องของ “Sam Dawson” แสดงโดย “Sean Penn” ชายผู้มีพัฒนาการทางสติปัญญาเทียบเท่าเด็ก 7 ขวบ แต่กลับมีความรักต่อลูกสาวอย่าง “Lucy” รับบทโดย “Dakota Fanning” มากเกินกว่าจะวัดด้วยตัวเลขได้ ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเรียบง่าย จนกระทั่งลูกสาวตัวน้อยเติบโตจนเทียบเท่าอายุสมองของผู้เป็นพ่อ และเริ่มตั้งคำถามว่าพ่อของเธอนั้นมีความสามารถมากพอที่จะเลี้ยงดูเธอหรือไม่ ความสัมพันธ์ของพ่อลูกจึงต้องเผชิญหน้ากับการตัดสินจากสังคม และผ่านการพิสูจน์ความสามารถทางสติปัญญา ทั้งคู่ต้องก้าวข้ามอุปสรรคทั้งหลายเพื่อพิสูจน์ถึงความรักอันบริสุทธิ์ระหว่างพ่อลูก ตัวหนังทำให้เราได้เห็นมุมมองคำว่าครอบครัวที่อาจไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่กลับท้วมท้นไปด้วยความรักที่ไม่อาจเปรียบเทียบได้ ผ่านการแสดงที่เฉียบขาดจนเรียกน้ำตาจากผู้ชมได้เป็นลิตรๆ

Schindler’s List

เรื่องต่อไปขอพาเดินทางเข้าสู่ห้วงประวัติศาสตร์กันบ้าง กับภาพยนตร์ดราม่าอิงประวัติศาสตร์ในปี 1993 กำกับโดย “Steven Spielberg” ที่สร้างจากนวนิยาย “Schindler's Ark” ของ “Thomas Keneally” ว่าด้วยเรื่องราวของ “Oskar Schindler” นักธุรกิจชาวเยอรมันที่พยายามช่วยชีวิตชาวยิวในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เนื้อหนังมาพร้อมโทนหม่นเศร้าขาวดำและความหนักอึ้งชวนให้คนดูอึดอัดถึงกับต้องหลั่งน้ำตา โดยเฉพาะฉากที่เด็กหญิงตัวน้อยในชุดกระโปรงสีแดงที่กำลังเดินแหวกว่ายผ่านความวุ่นวายของการกวาดล้างผู้คน การถูกฆ่าด้วยความโหดเหี้ยมในพริบตาของเหล่านักโทษ และการที่เรื่องราวทั้งหมดสะท้อนความเป็นจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงนับได้ว่าเป็นประสบการณ์ที่ยากจะกลับมาดูซ้ำเป็นรอบที่สอง

The Boy in the Striped Pyjamas

อีกหนึ่งเรื่องราวในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ถ่ายทอดความโหดร้ายผ่านสายตาของเด็กชายวัย 8 ขวบในเรื่อง “The Boy in the Striped Pyjamas” เล่าเรื่องของ “Bruno” เด็กชายชาวเยอรมันที่ได้พบกับ “Shmuel” เด็กชายชาวยิวที่อาศัยอยู่หลังรั้วลวดหนามไม่ไกลจากบ้านของเขาเอง ทั้งคู่เริ่มสนิทกันโดยที่บรูโน่เองไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเพื่อนของเขาถึงต้องเข้าไปอยู่ในสถานที่แห่งนั้น เพราะสำหรับเด็กสองคนแล้วพวกเขามองไม่เห็นความแตกต่างระหว่างพวกเขาเลย มีเพียงรั้วที่กั้นกลางระหว่างมิตรภาพและโลกสองใบที่ไม่เหมือนกันเท่านั้น สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้กลายมาเป็นหนังเศร้าติดอันดับ ก็คือการที่คนดูนั้นได้รับรู้ความจริงมากกว่าตัวละคร และได้แต่มองความไร้เดียงสาของเด็กทั้งสองถูกพรากไปอย่างไม่มีวันกลับในแบบที่ไม่สามารถทำอะไรได้ หนังเรื่องนี้จึงเป็นอีกหนึ่งมุมมองจากโลกแห่งความจริงอันโหดร้าย เป็นเหมือนบทเรียนที่คอยเตือนโลกปัจจุบันว่ามันไม่ควรเกิดขึ้นซ้ำอีกเป็นครั้งที่สาม

Grave of the Fireflies

ส่วนหนังเศร้าฉบับการ์ตูนที่ทำเราน้ำตานองขอยกให้การ์ตูนจากค่าย Studio Ghibli อย่าง “Grave of the Fireflies” เล่าเรื่องราวของ “Seita” เด็กหนุ่มวัย 14 ปี และ “Setsuko” น้องสาววัย 4 ขวบที่ต้องเอาชีวิตรอดท่ามกลางสงครามโลกครั้งที่ 2 หลังจากสูญเสียบ้านและครอบครัว ทั้งคู่ต้องเผชิญกับความหิวโหย การขาดแคลนสารอาหารน้ำสะอาด และการไม่มีที่พักพิง ตลอดทั้งเรื่องโชว์ให้เห็นภาพของพี่ชายที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อดูแลน้องสาว ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ยังเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งเท่านั้น กลายมาเป็นความสะเทือนใจที่ยากจะลืม ตัวหนังไม่ได้เล่าความยิ่งใหญ่ของสงคราม แต่กลับพาเราไปเห็นชีวิตเล็กๆ ของผู้คนที่ต้องรับเคราะห์จากมัน เรื่องนี้ถูกเปรียบเสมือนแสงอันริบหรี่ของเจ้าหิ่งห้อยที่มีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน สวยงามเพียงชั่วครู่ก่อนจะดับลงและทิ้งความเศร้าเอาไว้กับคนดูอย่างเงียบงัน ชวนให้เราตั้งคำถามกับความไม่ยุติธรรมที่เคยเกิดขึ้นและกำลังเกิดขึ้นในมุมหนึ่งของโลกใบนี้

The Pursuit of Happyness

เรื่องสุดท้ายไม่ได้มีสงครามหรือโศกนาฏกรรมอันใหญ่โต แต่กลับทำให้คนดูน้ำตาซึมได้ต้องยกให้ “The Pursuit of Happyness” ภาพยนตร์ปี 2006 ที่สร้างจากเรื่องจริงของ “Chris Gardner” ชายผู้กำลังเผชิญปัญหาชีวิตทั้งหนี้สิน การตกงาน และการต้องดูแลลูกชายตัวน้อยเพียงลำพัง แสดงนำโดย “Will Smith” ที่วิ่งวุ่นทำงานรับจ้างไปทั่วและฝึกงานในบริษัทหลักทรัพย์แม้จะไม่ได้รับเงินเดือนก็ตาม ในขณะที่ตัวเขาเองก็ต้องดิ้นรนพยายามหาทั้งที่พักและอาหารให้ลูกชายในแต่ละวัน หลายฉากทำให้เราได้เห็นความยากลำบากของคนเป็นพ่อที่ต้องเลือกเก็บความเหนื่อยล้าเอาไว้กับตัว แล้วทำเหมือนว่าทุกอย่างยังปกติเพื่อปกป้องลูกจากความโหดร้ายของโลกใบนี้ หนังเรื่องนี้ไม่ได้บอกเล่าที่ความสำเร็จ แต่เป็นเรื่องของคนคนหนึ่งที่ระหว่างทางไม่ยอมที่จะแพ้ แม้ในวันที่ชีวิตแทบไม่เหลืออะไรให้ยึดเหนี่ยวเอาไว้เลยก็ตาม